معرفی مادربرد Asus F2A55-m

امروزه سیستم‌های دسکتاپ به‌سرعت جایگاه خود را در بین گزینه‌های کاربران عام از دست می‌دهند. در واقع بسیاری از کاربران به‌سمت طیف گسترده سیستم‌های قابل حملی که با شکل‌ساخت‌های مختلف ارایه می‌شوند، گرایش پیدا کرده‌اند. در این بین، دو گروه اصلی از کاربران هنوز به‌عنوان مخاطبین سیستم‌های دسکتاپ در نظر گرفته می‌شوند.

اول، کاربرانی که به سطح معینی از عملکرد برای انجام کارهای خود نیاز دارند. افرادی که با کارهای گرافیکی و ویدیویی سر و کار دارند، گیمرهای جدی و مشتاقان سخت‌افزاری که حوزه‌هایی مانند اورکلاکینگ را دنبال می‌کنند در این گروه قرار می‌گیرند. گروه دوم، آن دسته از کاربران را در بر می‌گیرد که با سطح پایینی از نیازهای کاری مواجه هستند و به‌همین دلیل ترجیح می‌دهند کمترین هزینه ممکن را برای برآورده نمودن آن‌ها صرف کنند. این کاربران به‌دلایل مختلف نمی‌توانند از ابزارهای قابل حمل ارزان‌قیمت برای انجام کارهای خود بهره‌گیری نمایند، بنابراین به‌سراغ پلتفرم‌های ارزان‌قیمت موجود در بازار می‌روند.
AMD مدتی است که نوع جدیدی از پردازنده‌های خود تحت عنوان APU را دقیقا برای همین حوزه از بازار معرفی کرده است. این پردازنده‌ها که به‌جای CPU (واحد پردازش مرکزی) تحت عنوان APU (واحد پردازش شتاب‌دهی شده) شناخته می‌شوند، علاوه بر هسته‌های پردازشی استاندارد خود به یک هسته گرافیکی قدرتمند از خانواده محصولاتRadeon HD شرکت AMD نیز مجهز شده‌اند. به این ترتیب کاربران علاوه بر آن که یک سیستم استاندارد با قدرت کافی را به‌دست می‌آورند، بدون نیاز به پرداخت هزینه اضافی عملکرد گرافیکی سطح بالایی را به‌همراه پردازنده سیستم خود در اختیار خواهند داشت. در واقع این محصولات برای رقابت مستقیم با پردازنده‌های Core i3 اینتل که در بازار مشابهی عرضه می‌شوند، طراحی شده‌اند.
آخرین نسل از APUهای شرکت AMD از پلتفرم سوکت FM2 استفاده می‌کنند. همان‌طور که در بررسی سایر مادربردهای مبتنی بر سوکت مذکور نیز اشاره کرده‌ایم، در حال حاضر سه چیپ‌ست A75، A55 و A85X از آن پشتیبانی می‌کنند. توجه داشته باشید که این چیپ‌ست‌ها در واقع تنها یک پل جنوبی برای مادربرد به‌شمار می‌آیند زیرا پل شمالی عملا در خود پردازنده پیاده‌سازی شده است.
کوچک‌ترین عضو خانواده چیپ‌ست‌های پلتفرم FM2 یعنی A55، به‌طور طبیعی محدود‌ترین گستره از امکانات را در اختیار شما قرار می‌دهد، اما در عین حال یک گزینه ارزان‌قیمت را برای آن دسته از کاربرانی که به قابلیت‌هایی مانند پیکربندی CrossFire یا به درگاه‌های پرسرعتی مانند USB 3.0 نیاز ندارند، فراهم می‌کند. ما در این مقاله شما را با یک مادربرد مبتنی بر این چیپ‌ست از شرکت ایسوس یعنی F2A55-M آشنا خواهیم کرد.
همان‌طور که می‌دانید مادربردهای شرکت ایسوس در سه گروه RoG، TUF و محصولات عمومی ارایه می‌شوند. F2A55-M به‌طور کاملا قابل پیش‌بینی در گروه سوم قرار می‌گیرد. این محصول در یک بسته‌بندی سیاه‌رنگ عرضه می‌شود و در طراحی خود از الگوی رنگی آبی و سیاه خانواده محصولات عمومی ایسوس بهره می‌گیرد.
F2A55-M یک مادربرد uATX به‌شمار می‌آید و به همین دلیل شما ترکیب خلاصه‌ای از مولفه‌های مختلف را روی آن مشاهده خواهید کرد. سوکت پردازنده FM2 در قسمت مرکزی نیمه بالایی مادربرد قرار گرفته است و هیچ حرارت‌گیری در اطراف آن به‌چشم نمی‌خورد. این مادربرد از پردازنده‌های سری A و آتلون مبتنی بر سوکت FM2 با حداکثر 4 هسته پردازشی پشتیبانی می‌کند.
ایسوس در این مادربرد خود از ساختار انحصاری DIGI+ VRM خود برای مدار تغذیه استفاده کرده است. این مدار شامل 6 فاز است که 4 فاز برای هسته‌های پردازشی و 2 فاز نیز برای کنترلر حافظه مورد استفاده قرار می‌گیرند.
در بخش حافظه، شما چهار اسلات DDR3 را در اختیار دارید. به‌این ترتیب می‌توانید حداکثر 64 گیگابایت حافظه با فرکانس‌های کاری تا 2400 مگاهرتز را در یک پیکربندی دو کاناله روی سیستم خود نصب کنید. توجه داشته باشید که فرکانس‌های حافظه بالاتر از 1866 مگاهرتز تنها در حالت اورکلاک قابل دسترسی خواهند بود. پشتیبانی از 64 گیگابایت حافظه روی مادربردی که برای حوزه ارزان‌قیمت بازار در نظر گرفته شده است کاملا می‌تواند رویکرد کلی در زمینه استفاده از حافظه را نشان دهد.
همان‌طور که اشاره کردیم شما با یک مادربرد uATX سر و کار دارید و به‌همین دلیل اسلات‌های توسعه زیادی را روی آن در اختیار نخواهید داشت. به‌طور دقیق‌تر دو اسلاتPCI Express x16 ، یک اسلات PCI Express x1 و یک اسلات PCI مجموعه کامل اسلات‌های مادربرد مورد بحث ما را تشکیل می‌دهند. توجه داشته باشید که اسلات‌های PCI Express این مادربرد از نسخه سوم مشخصات اینترفیس مذکور پشتیبانی نمی‌کنند. از سوی دیگر، اسلات PCI Express x16 آبی رنگ مادربرد همیشه در حالت x16 کار می‌کند، اما اسلات سیاه‌ رنگ تنها چهار مسیر PCIe را در اختیار دارد و در حالت x4 کار می‌کند.
چیپ‌ست A55 تنها شش درگاه SATA II را فراهم می‌کند و این تمام چیزی است که روی مادربرد F2A55-M به‌دست می‌آورید. درگاه‌های مذکور از پیکربندی‌های RAID 0/1/10/JBOD پشتیبانی می‌کنند. البته نباید این نکته را نادیده بگیریم که عدم وجود درگاه‌های SATA 6Gb/s روی این مادربرد به‌خصوص با توجه به حوزه در نظر گرفته شده برای آن مشکل خاصی به‌شمار نمی‌آید.
به‌عنوان یک مشخصه دیگر، A55 در مجموع 14 درگاه USB 2.0 و دو درگاه USB 1.1 را تامین می‌کند. با این‌حال ایسوس تصمیم گرفته تنها از 10 درگاه USB 2.0 تامین شده توسط چیپ‌ست برای مادربرد مورد بحث استفاده کند. از سوی دیگر، خبر خوب این است که یک کنترلرASMedia ASM1042 وظیفه تامین دو درگاه USB 3.0 را روی مادربرد F2A55-M بر عهده دارد.
بد نیست به این نکته اشاره کنیم که یک کنترلر Realtek 8111F وظیفه تامین یک درگاه اترنت گیگابیتی و یک کدک Realtek ALC887 نیز وظیفه تامین صدای 8 کاناله HD را بر عهده دارند.
اگر به پنل پشتی مادربرد نگاهی بیندازید، یک درگاه PS/2 ترکیبی برای اتصال صفحه‌کلید یا ماوس، چهار درگاهUSB 2.0 ، یک خروجی S/PDIF اپتیکال، یک خروجی VGA با حداکثر تفکیک‌پذیری 1200×1920 پیکسل، یک خروجی Dual-Link DVI-D با حداکثر تفکیک‌پذیری 1600×2560 پیکسل، یک درگاه HDMI با حداکثر تفکیک‌پذیری 1080×1920 پیکسل، دو درگاه USB 3.0، یک درگاه اترنت گیگابیتی و فیش‌های ورودی/خروجی صدای آنالوگ را مشاهده خواهید کرد. شش درگاه USB 2.0 باقی‌مانده از طریق هدرهای تعبیه شده روی خود مادربرد قابل دسترسی خواهند بود.
خوب همان‌طور که دیدید ما با یک مادربرد نسبتا ارزان‌قیمت آشنا شدیم اما قرار گرفتن محصول مورد بحث در رده ارزان‌قیمت باعث نشده است که همه چیز را از دست بدهیم. در واقع امکاناتی که روی این مادربرد در اختیار شما قرار می‌گیرند برای بخش عمده‌ای از کاربران کافی هستند.
از سوی دیگر، به‌رغم آن‌که چیپ‌ست مورد استفاده در مادربرد از درگاه‌های USB 3.0 پشتیبانی نمی‌کند، ایسوس با هوشمندی این قابلیت را با استفاده از یک کنترلر طرف ثالث در محصول خود پیاده‌سازی کرده است تا کاربران بدون هیچ نگرانی بتوانند از ابزارهای ذخیره‌سازی سریع استفاده نمایند. به‌این ترتیب تنها نقص جدی چیپ‌ست A55 نیز روی این مادربرد برطرف شده است.
+
قیمت مناسب، پشتیبانی از درگاه USB 3.0
-
جمع‌بندی
یک گزینه مناسب برای کاربرانی که به‌دنبال یک سیستم ارزان‌قیمت هستند اما در عین حال نمی‌خواهند کیفیت و قابلیت‌های کلیدی را قربانی قیمت پایین‌تر نمایند.

گامباس چیست ؟

مقدمه‌

انتخاب سكو و ابزار برنامه‌نويسي تحت لينوكس، يكي از مشكل‌ترين مراحل بسياري از پروژه‌هاي نرم‌افزاري محسوب مي‌شود. تفاوت‌هاي ذاتي محيط سيستم‌عامل لينوكس با ويندوز، يكي از اساسي‌ترين دلايل اين موضوع است. در واقع مستقل بودن سيستم رابط گرافيكي كاربر از سيستم‌عامل، موجب شده است كه نرم‌افزارهاي كاربردي تحت لينوكس را بتوان به سه گروه تفكيك كرد. گروه نخست شامل نرم‌افزارهايي است كه از ابزارهايي براي توليد آن‌ها استفاده شده است كه از سيستم windowing مستقل خود استفاده مي‌كنند. مانند زبان و محيط برنامه‌نويسي جاوا، kylix ،TCL و غيره.

اما بسياري از محيط‌هاي برنامه‌نويسي ديگري كه براي توسعه نرم‌افزار در لينوكس طراحي شده‌اند، به سيستم‌هاي گرافيكي خارجي تكيه مي‌كنند و بر همين اساس به‌دليل رواج و فراواني كاربرد محيط‌هاي گرافيكي و ميزكار‌هايي مانند kde يا gnome، مي‌توان آنرا به دو زير گروه ديگر تقسيم كرد.

گروهي از برنامه‌هايي كه از سيستم گرافيكي و مديريت پنجره gnome استفاده مي‌كنند و گروه ديگري كه بر توابع و كتابخانه‌هايي موجود در محيط kde تكيه دارند (به همين دليل نرم‌افزارهايي كه براي اجرا تحت kde طراحي شده‌اند، به‌طور معمول حروف k را در ابتداي نام خود يدك مي‌كشند.

مانند kppp يا kHTML و غيره. به همين ترتيب، نرم‌افزارهايي كه براي كار در محيط gnome توسعه داده شده‌اند، از حرف g در ابتداي نام خود استفاده مي‌كنند).

هر يك از اين دو ميزكار معروف لينوكس داراي ابزارهاي گوناگوني براي طراحي و توليد نرم‌افزار هستند. به عنوان مثال، برنامه‌نويسان زبان برنامه‌‌نويسي مانند C يا ++C مي‌توانند بر حسب مورد و سليقه خود از كتابخانه‌هاي نرم‌افزاري گوناگوني براي توليد نرم‌افزارهاي تحت لينوكس استفاده كنند. مثلاً مجموعه توابع كتابخانه‌اي (Qt (toolkit (براي توليد نرم‌افزارهايي كاربردي KDE) يا +GTK (براي برنامه‌نويسي در محيط Gnome)وجود دارند.

واقعيت آن است كه بايد اعتراف كرد كه موضوع برنامه‌‌نويسي تحت لينوكس صرف نظر از آنكه با چه ابزاري و در چه سكويي كار شود، با برنامه‌نويسي در محيط ويندوز تفاوت بسيار دارد. شايد اغراق نباشد اگر بگوييم كه برنامه‌نويسي لينوكس براي بسياري از كاربران اين سيستم‌عامل، همچون كابوس شبانه‌اي است كه سال‌ها خواب راحت را از آنان سلب كرده است!

در اين مورد استثنايي نيز وجود دارد كه مي‌تواند پاياني بر كابوس برنامه‌‌نويسي تحت لينوكس باشد. در اختيار داشتن محيط برنامه‌نويسيي مانند ويژوال بيسيك در ويندوز، براي بسياري از كاربران لينوكس آرزويي دست‌نيافتني جلوه مي‌كرد. اما پروژه‌اي كه از چند سال قبل آغاز شده است، به‌تازگي به مرحله‌اي از بلوغ رسيده كه مي‌توان به آن اميدهاي زيادي داشت. Gambas نام محيط برنامه‌نويسي مشابه VB اما در محيط لينوكس است (بر اساس سنت نامعلومي، نرم‌افزارهاي دنياي متن‌باز و سكوي لينوكس از اسامي و لوگو‌هايي به‌شكل حيوانات استفاده مي‌كنند. Gambas هم از اين غافله عقب نمانده است و نام خود را از گونه‌اي از ميگو اقتباس كرده است).

نرم‌افزار گامباس را فردي از علاقه‌مندان به برنامه‌نويسي اهل كشور فرانسه، با تلاش فراوان و در طول سه سال كار مستمر توسعه داده است. اواخر سال 2004 اين نرم‌افزار به مرحله‌اي رسيده بود كه خالق آن يعني، Benoit Minisini نسخه شماره 1.10 را معرفي كرد.

زماني كه اين نرم‌افزار را براي نخستين بار اجرا مي‌كنيد، باور نمي‌كنيد كه داريد در محيط لينوكس يا kde كار مي‌كنيد. اما اين موضوع كاملاً حقيقت دارد و گامباس با به عاريت گرفتن تمامي جنبه‌هاي مفيد VB (بنا بر ادعاي نويسنده آن)، پنجره‌اي را پيش روي شما ظاهر مي‌سازد كه نمونه آن را در شكل 1 مشاهده مي‌كنيد. همانطور كه در اين تصوير ديده مي‌شود، كاربر بايد در اين مرحله، مشخص كند كه قصد كار كردن بر روي پروژه جديدي دارد و يا آن‌كه با يكي از پروژه‌هاي قبلي مي‌خواهد ادامه دهد.

پس از اين مراحل، مشاهده خواهيد كرد، كه نرم‌افزار گامباس با الهام از VB، محيط توسعه‌اي فراهم كرده است كه شباهت زيادي به آن دارد. به عنوان مثال، در سمت چپ نمايشگر، پنجره‌اي به‌نام project explorer به‌سبك VB ديده مي‌شود كه براي برنامه‌نويسان ابزار بسيار مفيدي تلقي مي‌شود. پنجره بالايي سمت راست، شامل مجموعه‌اي از المان‌هايي كه برنامه‌نويس مي‌تواند آن‌ها را روي فرم‌هاي برنامه‌هاي تحت توسعه خود، قرار دهد، وجود دارند. در واقع اين اشياي گرافيكي يا وجيت‌ها (Widget) همان كنترل‌هاي برنامه‌نويسي محيط ويندوز هستند.

در اينجا هم، كاربر مي‌تواند خواص اشياي انتخابي خود را در سمت راست اين پنل ببيند. به اين ترتيب براي شروع برنامه‌نويسي با كامباس، كافي خواهد بود تا يكي از اين ويجت‌هاي گرافيكي را بر روي فرم‌هاي برنامه خود قرار دهيد (گامباس هم مانند VB به پنجره‌هاي برنامه‌هاي تحت توسعه، فرم (form) نام مي‌دهد.

فرم‌ها
براي ايجاد كردن فرم‌ها و اعمال تغييرات بر روي آن‌ها، در گامباس ابزار ويژه‌اي به‌نامForm designer پيش‌بيني شده است. كاربران گامباس مي‌توانند از اين ابزار همانند يك ابزار نقاشي، براي توليد و ويرايش فرم‌ها كمك بگيرند. در اين ابزار نيز همانند محيط VB برنامه‌نويس بايد خواص اشيايي كه قصد استفاده از آن‌ها را دارد، مشخص كند (اين‌كار در درون پنجره properties انجام مي‌شود). پنجره‌اي به‌نام component explorer به كاربر كمك مي‌كند كه خواص اشياي گرافيكي را بهتر شناسايي كند.

گامباس به درجه‌اي از پيشرفت رسيده است كه داراي يك ويرايشگر كامل منو نيز (Menu editor) هست.

ويرايشگر كد

اگرچه ممكن است كه ويرايشگر كد در گامباس چندان ظريف و زيبا جلوه نكند، اما داراي امكانات كاملي است كه نظر هر برنامه‌‌نويس حرفه‌اي را به‌خود جلب مي‌كند. به عنوان مثال، در صورتي‌كه بر روي پنچره ويرايشگر كد، كليك راست كنيد، داخل فهرست پايين‌افتادني كه گشوده مي‌شود، ليست مفصل و كاملي از تمامي دستورات قابل استفاده، فهرست مي‌شوند. در اين ويرايشگر كد، امكاناتي از قبيل قابليت نمايش رنگي كليد‌واژه‌ها و ديگر موارد نوشتاري به‌صورت (Syntax Highlighting) پيش‌بيني شده است. علاوه بر اين موارد، كاربران گامباس مي‌توانند براي عيب‌يابي برنامه‌هاي خود، BreakPoint تعريف كنند و متغير‌ها را جهت ردگيري (trace) انتخاب كنند.

اما اين ويرايشگر پيشرفته گامباس، عليرغم تمام مزايايي كه دارد، يك اشكال و يا بهتر بگوييم، يك كمبود مهم نيز دارد. گامباس هنوز داراي قابليتي نيست كه كاربران آن بتوانند نرم‌افزارهاي ويرايشگر دلخواه خود را در محيط گامباس به‌كار بگيرند. به‌عنوان مثال، بسياري از برنامه‌نويسان لينوكس تمايل دارند كه از ويرايشگر‌هايي مانند Emacs يا vi استفاده كنند.

البته از آنجايي‌كه تمام فرم‌ها و كلاس‌هاي برنامه‌هاي توليد شده با گامباس در قالب ‌فايل‌هاي متني ذخيره مي‌شوند، كاربران گامباس همچنان خواهند توانست، در خارج از محيط اين نرم‌افزار، از ويرايشگرهاي دلخواه خود براي اديت برنامه‌ها استفاده كنند.

گامباس داراي يك كامپايلر سر خود نيز هست كه در زمان كامپايل، برنامه‌ها را در صورتي كه نقصي در آن‌ها نيابد، درون يك فايل اجرايي بسته‌بندي مي‌كند. يادآوري مي‌كنيم كه براي آنكه بتوانيد پروژه‌هاي كامپايل شده گامباس را اجرا كنيد، بايد بر روي سيستم خود قبلا ً Qt را نصب كرده باشيد.

خلاصه
پروژه گامباس عليرغم آن‌كه هنوز بسيار جوان است، نشان داده كه پروژه بسيار قابل‌توجهي است. در تمام مراحل بررسي اين ابزار، گامباس هيچگاه دچار مشكل نشد و همواره از خود چهره يك نرم‌افزار پايدار را به‌نمايش گذاشت. علاوه بر آن برنامه‌هاي خروجي گامباس هم بسيار سريع اجرا مي‌شدند و از حجم پاييني برخوردار بودند.
برنامه‌نويس گامباس در يكي از سايت‌هاي پشتيباني اين نرم‌افزار، به كاربران اطمينان داده است كه هيچ رويدادي در آينده نمي‌تواند به‌سادگي برنامه‌هاي وي را براي توسعه گامباس تغيير دهد. Minisini قول داده است كه نسخه‌هاي آتي اين نرم‌افزار داراي امكانات ديباگ پيشرفته‌تري باشد و از ابزارهاي دسترسي به بانك‌هاي اطلاعاتي نيز پشتيباني نمايد.

خلاصه آن‌كه صرف نظر از آنكه چقدر مي‌توان به يك پروژه يك‌نفره تكيه كرد (و زمان براي فراگيري تكنيك‌هايي صرف كرد كه آينده تضمين‌شده‌اي ندارد)، مسلماً گامباس يكي از بهترين ابزارهاي برنامه‌نويسي تحت لينوكس است كه علاقه‌مندان و آماتورهاي برنامه‌نويسي تحت لينوكس مي‌توانند گام‌هاي اوليه را به‌كمك اين ابزار بردارند

آدرس : تهران - میدان ولی عصر - مرکز تجارت ایرانیان - طبقه نهم - واحد پنج

ساعت کاری بخش اداری : 9 صبح تا 7 عصر

کلاس های روز جمعه ویژه کارمندان و دوره های فشرده دایر میباشد 

phone325 3

اطلاعات-تماس